never stop biking : Moldavie

Beste vrienden, 

Moldavie was een mooi land qua natuur, maar heb er toch wel wat gemengde gevoelens bij : de provincie Transnitie is een autonome regio , waar geen diplomatie reikt en geen rechtsregels zijn; verschillende mensen lopen er et een politieuniform rond, zonder dat ze het zijn en in de straten zijn het de bendes die er de orde bepalen ; een regio waar je wel kan doorfietsen , maar op je hoede zijn en de steden vermijden ; slapen doe je best in de vrije natuur, er is plek genoeg

moeten overnachten in moldavie heb ik vermeden door er s morgens in het westen binnen te rijden en ‘s avonds in het oosten uit te rijden, iets van 220 km denk ik ging net, maar de wegen, jongens toch ! Zo slecht !! overal putten, asfalt wordt er gestort per kruiwagen en dient volgens mij louter om inzakken van auto’s in modder te vermijden ; de Trikes onder de Suntrippers blijven hier beter weg, je geraakt hier met een Trike gewoon niet door !

De bevolking is niet vriendelijk, dat wist ik al; omdat ik door mijn eigen energievoorraad heen zat heb ik onderweg een potje maccaroni met brocolliçe gemaakt en amandelen; de zon deed terwijl zijn werk , zodat ik genoeg buffer had om doorheen het onweer te rijden, want die was aangekondigd.. never stop biking dacht ik, rijden als het slecht weer is en laden als het goed weer ( ik ben er al aan gewoon aan het worden) ; maar dit onweer heb ik nog nooit gezien ! DOnder , bliksem en hagel van tennisballen groot, daarbij geen schuilplaats uiteraard maar als bij wonder werkt alles nog en bleef mijn paard erdoorheen rijden 

in de latere namiddag moest ik nog even stoppen voor korte boostlading, want anders kwam ik er niet ; daarbij, hoe kan het anders, opgemerkt door een plaatselijke groep, en dat viel goed mee ; beleefd en op mijn hoede geweest, naar de leider geluisterd, wat foto’s moeten laten maken ; werd er getrakteerd door plaatselijk drankje, hmm; ze vonden de Solarwind wel iets hebben, er pasten drie kalasjnikovs in en van voren nog plaats voor munitie  😉

 toen ik over de grens met Oekraiene geraakt, was ik er nog niet ; weer zo’n zwaar onweer met hagel , stukken gehad aan mijn fiets, platte band gehad vooraan…

slapen in de tent was niet verantwoord met deze onweders, dus ik zocht een hotelletje of iets dat daarop leek ; niet simpel in dat grensgebied, het wa in middels donker ; de bevolking was schaars en die er was kon geen woord engels en ze stuurden mij telkens naar een andere richting ; uiteindelijk ben ik op een berg aanbeland in een afgedankt hotel, aan de kant van een modderige slijk weg  de mensen in het voorportaal waren ladder zat, konden niet meer rechtstaan de eigenaar (met een bril zoals die van Duts) wilde eerste geld zien, maar ik had nog geen wisselkantoor bereiken en euro kende hij niet; hij vond mij maar een rare kwezel denk ik, zo tot aan zijn knieen onder de modder, een fietshelm op en geen russisch kennende  enfin uiteindelijk heb ik een zolderkamer gekregen met wat kakkerlakken en blauw glimmend plafond ; ik was toch blij dat ik niet buiten lag , ik voelde me in een film van David Lynch, ; de fiets moest ik vergeten, dat was een risico: die stond buiten bij de zatten en een grote stalen deur met beanstigend veel sloten eraan werd dicht getrokken ; 

eind goed al goed, s morgens waren ze bijna allemaal nuchter en in een mooie cirkel naar mijn fiets te gapen; was ik de held; en alles werkte nog aan de fiet 😉

voor alle Suntrippers die Moldavie overwegen te doen, t is geen fietsland en blijf er weg met de Trikes; 

ziezo, ik ga hier een dutje doen; ik ben op een dagje rijden van de Russische grens en ben gestopt met rijden omdat een felle wind uit het oosten komt ; in de late namiddag zal deze draaien en vertrek ik terug; nu laadt mijn paard zich terwijl op

voor de rest is de moraal goed, blijkbaar rij ik nog steeds op kop en zou graag zo houden maar echter veel reserve met Jorge is er nu ook weer niet, dus blijf ik goed doorfietsen, na de suntrip kan ik genoeg rusten, fysisch dan; Jorge is nen toffe gast, maar hoeft dezer dagen niet te dicht in mijn buurt te komen 😉

Juuntje , lieve meid, niet letten op de schrijffouten, want ik kan het scherm niet volledig benutten en heb geen tijd om de oorzaak daarvan uit de zoeken

groeten

Raf

J'aime, je partage ! *** If you like it, share it!
Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Pin on Pinterest
Pinterest
Share on LinkedIn
Linkedin
Share on VK
VK