Ride the Solarwind: Italy

voila, ik ben in Bari aangekomen en zodadelijk vertrek ik met de nachtferry naar Durres in Albanie. perfect, kan ik ineens slapen in mijn eigen kamer, met douche en een spiegel om mij te scheren.

Het waren nogal 3 dagen ! ik ben verschoten van de dagafstanden die Bernard aflegde. Gisteren had hij bijnae 400 km op de teller, als er geen onweer was gekomen in de late namiddag. Hij scheelde niet veel of hij had de ferry gisteren al kunnen nemen en dan stond ik een dag achter op hem. Moeilijk in te halen.

Maar ik heb er een goed gevoel bij. Zijn ligfiets is niet erg geschikt voor de bergen, de bergen die zullen vanaf morgen komen en een groot deel van de rest van het parcour aanwezig zijn. Een naafmotor in het achterwiel, zoals die van mij geeft ook remrecuperatie, dat heeft Bernard niet.

het verschil tussen noord en zuid italie is enorm: in het zuiden doen de autowegen dienst als stort, het stinkt en er worden kadavers verbrand ipv opgeruimtd. En daartussen , alle 300m een pekzwarte prostituee, te bakken in de zon. ongelooflijk !

de steden zijn eigenlijk wel heel mooi, veel gezellige pleintjes en de cappucieno’s hebben echte schuim. zalig.

de eerste dag, het vertrek vanuit Milaan, was een warboel. ten eerste al later als voorzien, en dan kregen we nog een politieescorte aan een slakkengang die bovendien nog de verkeerde richting uitging. helemaal naar de andere kant. ik naar voren gereden, maar de politie verstond me niet. ik heb me dan gewoon omgedraaid en niet achter me gekeken.

ik poogde Bari op 3 dagen te halen, maar dan moest alles wel meezitten. uiteindelijk zijn het 3 en een halve dag geworden. de laatste dag, vandaag dus, was wat losrijden. anders zou ik te vroeg aan de ferry zijn. ik heb vandaag dus de tent en mat goed gelucht (want die begon al naar stinkkaas te ruiken). mijn slaapzak gelucht en fietsbroek goed gespoeld.

Fysiek

Alles nog tiptop. ik kan nog plassen, ondanks het nieuwe racezadel. eten doe ik ook goed, en de benen zijn sinds vandaag in topvorm aan het komen. de eerste dag was dat niet zo;

Kleding

De nieuwe broek van Assos zitrt als gegoten. de handschoenen zijn al versleten. het zijn er hele dure, de beste die er bestaan zegt men. maar de combinatie van hitte, zweet en druk maakt ze kapot. ik heb er nog een andere paar nieuwe bij, voor als ze helemaal versleten zijn.

Fiets

tja, die stopt niet. hij laadt ontzettende goed met de koeling en extra tussenschakelaars. bij zonnig weer krijg je de batterij niet leeg. Rammelen doet hij niet meer. de versnellingen vooraan zijn stroef, als dat zo blijft schroef ik de voorderailleur eraf en verleg ik de ketting met de vinger. ik gebruik die voorderailleur enkel bij de ergste hellingen. dus dan heb ik maar rokersvingers (zwarte vingers) aan de aankomst in Milaan ;

J'aime, je partage! *** Sharing is Caring
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Share on VK
VK
Email this to someone
email